je eigen hechte band

Welkom op mijn allereerste blog!draagdoek hechting hechte band

Als jij geïnteresseerd bent in dragen van kindjes, en in hechting, dan is deze blog
misschien wel iets voor jou. En ik stel je een ruil voor: als jij een idee of suggestie voor me hebt, krijg jij een tip van mij kado!

Vorige week kreeg ik een leuke vraag van een moeder op Facebook. Marilene vroeg me: “Vanaf wanneer kun je gaan rugdragen (David is nu bijna 3 maanden)? En zijn er leuke tips hoe je dan communiceert met je kindje?”

Als draagdoekconsulent, journalist en drievoudig moeder heb ik in 15 jaar tijd een heleboel kennis opgebouwd. Ik heb die vraag dan ook gewoon beantwoord zoals ik dat meestal doe met vragen. Maar eigenlijk vond ik dat best jammer. Want ik weet zeker dat er veel meer moeders met ervaring en ideeën over rugdragen, die Marilène ook best wat tips hadden kunnen geven. En bovendien: dat er veel meer moeders zijn met interesse in dit onderwerp.

En zo heb ik besloten een blog te starten.
Ik ga de lat voor mezelf hoog leggen: ik wil je informatie geven waar je echt iets aan hebt, en oplossingen voor problemen die jou dwars zitten. Ik heb zin om te gaan schrijven over al die vreselijk boeiende onderwerpen! Maar vooral wil ik graag een plek creëren waar we van elkaar leren. Dat we samen schrijven aan een soort ‘atlas’ waar andere moeders en vaders iets van hun gading kunnen vinden. Ik geloof in delen: deze blog moet een plek worden waar we samen meer weten dan ieder van ons apart. Een bron van nuttige, interessante, vernieuwende en leuke informatie over dragen en hechtingWaar jij naar uitkijkt zoals vroeger naar de Donald Duck of de Penny :-).

Die blog over rugdragen komt er zeker. En ik heb nog een heleboel andere ideeën waar ik over zou kunnen schrijven: hechting in de kinderopvang, dragen in het ziekenhuis, beginnen met dragen, enz. enz..
Maar eigenlijk ben ik vooral op zoek naar onderwerpen die jou bezig houden.

Daarom deze vraag aan jou:
Wat heb je altijd al willen weten over dragen, hechting en huid op huid contact?
Ofwel: wat zou jou kunnen helpen om met nóg meer plezier te dragen of met je kindje om te gaan? Waar ben je benieuwd naar? Wat frustreert je wel eens, of waar lig jij zelfs wakker van? En wat heb je nodig om dit op te kunnen lossen?

Schrijf, en wie weet wordt jouw vraag wel behandeld in mijn volgende blog! En ik hoop dat jij dan ook jouw kennis en ervaring wilt delen, zodat zoveel mogelijk mensen ervan kunnen profiteren.

Het idee is dat er zoveel mogelijk lezers aan de conversatie deelnemen…Dus beantwoord hieronder de vraag en doe mee!

Als dank voor je bijdrage ontvang je van mij een gratis tip. Ik weet dat een draagdoekconsult voor velen van jullie best een investering is, en daarom denk ik graag met je mee. Plaats je vraag hieronder en stuur me dan een foto van je favoriete knoop, of een beschrijving van je probleem, en ik geef je gratis een tip die het dragen nog prettiger maakt.

11 thoughts on “je eigen hechte band

  1. Hoi Rachel

    Dragen is vaak makkelijk, maar ik vind het vooral heerlijk om zo dicht bij mijn kindjes te zijn.
    Maar, ik ben nogal een ‘graag-op-alles-voorbereid-moeder’. Mijn luiertas is dan ook goed uitgerust, Nu gaat de jongste vaak in de draagdoek bij het wandelen, als ik de oudste naar school breng, als we met de auto weg zijn, etc.
    Maar hoe doen andere mama’s dat bij het winkelen of boodschappen doen?
    Ik heb er totaal geen moeite mee mijn kindje te dragen. Maar een luiertas vind ik dan wel weer vervelend. Voortaan alles maar thuis laten? O jee, ik voel dilemma’s aankomen … 😉

    • Hahaha Marijke ik hoop op meer tips en herkenning van andere moeders. Ik ben persoonlijk meer van het type ‘oei-helaas-vergeten-moeder’ :-). Zelf gebruikte ik een rugzakje over mijn doek heen, of ik vroeg iemand anders om de tas te dragen. Hier nog een toepasselijke link voor jou: https://www.metzonderhanden.blogspot.nl/ – hoe naai je zelf een tas voor die met je draagdoek te combineren is.

  2. Wat een leuk initiatief!
    Waar ik wakker van lig.. Hoe de overgang straks is voor mijn zoontje als ik ga werken en hij niet meer de hele dag bij mij in de doek of in mijn armen kan zijn (of óp mij kan slapen) en hij in een bedje zal moeten slapen..? En zal hij me missen..? Wat een verandering voor hem.. Ook al geen borst overdag.. Moet ik hem daarom nu al laten wennen aan een bedje (wat vooralsnog kansloos lijkt..) of aan de gastouder/oma..

    Ps. Zoon is minstens 23 uur Vd dag bij mij. Hij laat zich enkel voor wat korte tijd in zijn wiegje beneden of de box neerleggen. Blijkbaar heeft hij dit nodig en ik geloof zo in het belang van nabijheid. Maar tegelijk is het ook lastig.. Hoe combineer ik dit met de zorg voor zijn 2 jarige zusje (laatst was ze ziek en ook met haar wil ik voldoende lichamelijk contact!!) en nogmaals, maak ik de overgang straks niet te groot voor hem (zijn oma wil hem met alle liefde verzorgen maar dragen gaat ze écht niet doen vrees ik)..?

    • Hoi Pascalle, dank je wel voor je reactie. Ik denk dat dit een onderwerp is waar heel veel moeders zich in zullen herkennen – ik zelf in ieder geval wel! Ik ga hier zeker een blog aan wijden, misschien al wel de eerstvolgende. Voor nu misschien al een geruststelling vanuit mijn eigen ervaring: als kindjes de tijd hebben zich te hechten aan de andere verzorger, kunnen ze wennen aan een andere verzorgingsstijl. Mits die natuurlijk ook gevoelig is. Stel dat bijvoorbeeld oma hem niet in een draagdoek wil dragen, maar hem wel in slaap wil wiegen in een hangmatje, of hem veel op schoot wil nemen, dan kan hij zich ook veilig voelen.

  3. Hoi Rachel! Van de week sprak ik n moeder die me belde omdat haar zoontje van een jaar zich zo overstrekte. Een van de adviezen die ik gaf was: in de draagdoek ‘rond’dragen zodat zijn houding rond blijft en hij uit de vicieuze circle van overstekken-naar voelen-overstrekken-naar voelen komt. Meteen naar jou doorverwezen voor praktische ondersteuning, want hoe draag je een wat grotere baby die neigt tot overstrekken dan het beste? Dat weet jij vast en zeker!
    HartenGroet, Karin

  4. Haha Rachel, dat was ik! Wat leuk, je initiatief!! Ik ga je zeker volgen, en delen op facebook: want dragen is een groot plezier!
    Ik krijg op straat veel reacties, eigenlijk ben ik wel benieuwd wat andere ouders meemaken?
    Ik was al gewend aan de bonus-factor: met een baby of een dikke buik heb je sowieso belangstelling in de vorm van blikken en opmerkingen op straat. Als je draagt, lijkt dat nog te verdubbelen!

    • Hee Marilène, ja ik heb dankbaar gebruik gemaakt van je verhaal ;-). De aandacht op straat herken ik zelf ook, soms ook wel eens vervelend. “Stikt-ie zo niet?” “Oh wat zielig zo strak tegen je aan.” Vaak van oudere mensen. Maar meestal heel positief: “wat gezellig zo”, “Oh had ik toen maar zo’n fijne doek gehad”. En grootste bonus vind ik soms op feestjes/ verjaardagen dat mensen je kindje niet zo snel aanraken. Ze kijken wel, maar komen niet zo snel in je persoonlijke sfeer en dus kan je kindje rustig wennen.

  5. Ik heb nog even geen vraag, die komen vast wel als onze tweede dame geboren is half april. Maar, ik wilde toch al even reageren. Leuk initiatief! Ik kijk er al naar uit om mee te lezen en te delen. Groetjes Maayke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *